هر آنچه که از سندروم آسپرگر باید بدانید Asperger

  1. خانه
  2. >
  3. اختلالات روانی
  4. >
  5. هر آنچه که از سندروم آسپرگر باید بدانید Asperger

سندروم آسپرگر چیست؟

سندروم آسپرگر یا Asperger، مشکلی متعلق به گروهی از شرایط رشدی-عصبی (neurodevelopment) است که به عنوان نارسایی طیف اوتیسم (ASD) شناخته می شود. این اختلال باعث بروز مشکل در مهارت های ارتباطی، زبانی، تفکر و همچنین رفتار تکراری یا محدود کننده در فرد مبتلا می شود. افراد مبتلا به آسپرگر معمولاً هوش بالایی دارند و تمایل دارند متفاوت از دیگران یاد بگیرند، بازی کنند، صحبت کنند و به طور کلی رفتار کنند. در ادامه با مشاورمود همراه باشید تا شما را با موضوعات مختلف مرتبط با این سندروم آشنا کنیم. برای شروع اجازه دهید ببینیم علائم سندروم آسپرگر چه مواردی هستند.

دلایل سندروم آسپرگر

علائم سندروم آسپرگر

برخی از مهمترین علائم سندروم آسپرگر عبارتند از:

  • تمرکز بیش از حد (Hyperfocus). بسیاری از افراد مبتلا به این سندروم، تمرکز شدیدی روی موضوع های مورد علاقه‌ و محدود دارند. این تمرکز بیش از حد، می تواند به گفتگوهای یک طرفه‌ی کودکان، با بزرگسالان و همسالان خود دامن بزند.
  • مشکل در تشخیص نشانه های اجتماعی. مبتلایان به آسپرگر ممکن است از تلاش برای تغییر موضوع بحث یک گفت و گو، مطلع نشوند. این مسئله می‌تواند یکی از عللی باشد که این افراد در تعاملات اجتماعی خود با مشکل مواجه می باشند.
  • مشکل در خواندن زبان بدن یا حالات چهره. بسیاری از افراد مبتلا به سندروم آسپرگر، در درک و تشخیص احساسات دیگران مشکل دارند. این افراد ممکن است تفسیر زبان بدن برایشان دشوار باشد، از داشتن تماس چشمی اجتناب کنند، به صورت یکنواخت صحبت کنند و حالات چهره ای کمی از خود نشان دهند.
  • مشکل در مهارت های حرکتی و هماهنگی. برخی از افراد مبتلا به آسپرگر، مخصوصاً کودکان، ممکن است مهارت های ضروری حرکتی مانند راه رفتن و دویدن را چالش برانگیز بدانند. اعضای بدن آنها ممکن است با یکدیگر هماهنگ نباشد و در دوچرخه سواری و یا بالا رفتن مشکل داشته باشند.
  • مشکل در تغییر تن صدا. مبتلایان به آسپرگر همچنین ممکن است در دانستن زمان مورد نیاز پایین آوردن صدای خود در مکان های خاص نیز با مشکلاتی مواجه باشند.

تفاوت بین سندروم آسپرگر و اوتیسم

برای بیش از ۷۰ سال، پزشکان، سندروم آسپرگر را به عنوان یک بیماری مستقل از اوتیسم می شناختند. اما امروزه آسپرگر دیگر یک تشخیص مستقل به شمار نمی آید و شکل خفیف‌تری از اوتیسم در نظر گرفته می شود. به زبانی دیگر، کودکان مبتلا به آسپرگر به اختلال طیف اوتیسم یا autism spectrum disorder (ASD) تشخیص داده می‌شوند.

علائم مبتلایان به آسپرگر معمولاً در سمت خفیف‌تر این طیف است اما به طور کلی هر کودک علائم متفاوتی را تجربه خواهد کرد. از این رو عبارت “طیف یا spectrum” در ASD، محدوده‌ی گسترده ای از علائم و تجربیات مربوط به بیماری را شامل می شود.

بیشتر بدانید :   اختلال اسکیزوفرنی چیست؟+علائم مهم اسکیزوفرنی

به عنوان نمونه، برخی از کودکان مبتلا به ASD علاقه مند به داشتن ارتباطات غیر کلامی (non-verbal) هستند و یا ممکن است که ضریب هوشی پایینی داشته باشند. در طرف دیگر امکان دارد فرد دیگری که که مبتلا  به ASD تشخیص داده می شود، ضریب هوشی بالایی داشته باشد و فقط از کمبودهای اجتماعی جزئی ای رنج ببرد.

علت سندروم آسپرگر چیست؟

کارشناسان چندین عامل بالقوه از جمله ژنتیک و قرار گرفتن در معرض سموم محیطی، مانند مواد شیمیایی و یا ویروس ها را به عنوان عاملان بروز سندروم آسپرگر شناسایی کرده اند، اما به طور کلی هنوز علت دقیق این اختلال مشخص نیست.

سندروم آسپرگر چیست؟

سندروم آسپرگر چگونه تشخیص داده می شود؟

به طور کلی هیچ گونه آزمایشی نمی تواند تشخیص دهد که آیا شما و یا فرزندتان مبتلا به اختلالات طیف اوتیسم هستید یا خیر. اما اگر متوجه علائم مربوط به آسپرگر شدید، یک مشاوره بالینی یا روان پزشک، می تواند با ارزیابی زمینه های کلیدی زیر، این اختلال را در شما یا فرزندتان شناسایی کند.

  • توانایی های مربوط به تکلم.
  • تعاملات اجتماعی.
  • حالات چهره ای هنگام صحبت کردن.
  • علاقه به تعامل داشتن با دیگران.
  • نگرش نسبت به تغییر.
  • هماهنگی حرکتی و مهارت های حرکتی.

آیا سندروم آسپرگر نیازی به درمان دارد؟

بسیاری از متخصصان، سندروم آسپرگر را یک نوع ناتوانی و یا اختلال نمی دانند. این موضوع به این معناست که آسپرگر، مانند اوتیسم، یک بیماری پزشکی نیست که نیاز به درمان داشته باشد. توجه داشته باشید، افراد مبتلا به این اختلال ممکن است در مدرسه، محل کار و یا هنگام انجام فعالیت‌های روزمره نیاز به حمایت داشته باشند، اما حمایت چیزی شبیه به درمان نیست.

  • تشخیص زودهنگام سندروم آسپرگر می تواند انتخاب نوع حمایت مناسب مورد نیاز را آسان تر کند. این کار می تواند به بهبود تعاملات اجتماعی و عملکرد روزانه‌ی فرد کمک زیادی کند.

درمان های مورد نیاز بهبود علائم اختلال

درمان های مورد نیاز، برای بهبود علائم افراد مبتلا به سندروم آسپرگر، عبارت اند از:

  • دارو ها

دارو ها برای مدیریت علائم بیماری‌های رایجی که ممکن است در افراد مبتلا به آسپرگر، به صورت همزمان رخ دهند (مثل افسردگی و اضطراب)، استفاده می شوند. مهمترین این دارو ها عبارت اند از:

  • داروهای ضد افسردگی (Antidepressants): داروهای درمان افسردگی همانطور که از نامشان مشخص است، می توانند به کاهش علائم افسردگی در افراد مبتلا به سندروم آسپرگر، کمک کنند. همچنین مهارکننده های انتخابی بازجذب هورمون سروتونین (SSRIs)، یکی از انواع رایج داروهای ضد افسردگی، می توانند برای کاهش علائم اضطرابی و اختلال وسواس فکری- جبری (OCD) نیز مفید واقع شوند.
  • داروهای ضد اضطراب (Anti-anxiety): داروهای درمان استرس و اضطراب، از جمله بنزودیازپین ها، می توانند به صورت اختصاصی علائم اضطراب اجتماعی و یا سایر انواع اختلالات اضطرابی را کاهش دهند.
  • داروهای ضد روان پریشی (Antipsychotic). داروهای ضد روان پریشی انواعی از دارو های مورد نیاز برای درمان علائم سندروم آسپرگر هستند که ممکن است برخی از پزشکان، آن ها را برای کاهش بی قراری و تحریک پذیری فرد تجویز کنند. در حال حاضر برای این منظور، ریسپریدون و آریپیپرازول تنها داروهای مورد تایید سازمان غذا و دارو (FDA) هستند.
  • مشاوره (therapy). برای بهبود مهارت های ارتباطی، هیجانی و تعاملات اجتماعی در افراد مبتلا به آسپرگر، رویکردهای مشاوره ای مختلفی می توانند کمک کننده باشند. مهمترین این درمان های مشاوره ای عبارت اند از:
  • درمان شناختی-رفتاری (CBT): CBT نوعی روان درمانی به شمار می رود که می تواند به شناسایی و تغییر الگوهای افکاری و رفتاری غیر مفید و منفی کمک کند. این استراتژی می تواند به درمان اضطراب، افسردگی و یا سایر چالش های شخصی و مشکلات روزمره‌ی افراد کمک کند.
  • گفتار درمانی: یک گفتاردرمانگر طی این روش درمان وظیفه دارد، چالش های ارتباطی و زبانی را ارزیابی کرده و به آنها رسیدگی کند.
  • آموزش مهارت های اجتماعی: در برنامه های آموزشی مهارت های اجتماعی، به مسائلی پرداخته می شود که تعاملات اجتماعی را برای افراد چالش برانگیز می کنند. به طور مثال طی این درمان، به آموزش مهارت هایی مثل مکالمه، راه های ابراز علاقه صحیح، درک نشانه های اجتماعی و زبانی غیر تحت اللفظی و… پرداخته می‌شود.
  • فیزیوتراپی و کاردرمانی: فیزیوتراپی و کاردرمانی می توانند به بهبود مهارت های ظریف حرکتی و هماهنگی بین اعضای بدن کمک کنند. کاردرمانی همچنین می تواند کمک کند، کودکان مبتلا به سندروم آسپرگر، راحت تر با مسائل حسی کنار بیایند.
  • علاوه بر موارد بالا، روش های آموزشی والدین نیز می‌تواند به والدین برای تربیت کودک مبتلا به آسپرگر خود کمک کند.
بیشتر بدانید :   علائم خودکشی+نکات ضروری در مورد خودکشی که باید بدانیم

سندروم آسپرگر و اوتیسم

سخن آخر

ما در این مقاله در ارتباط با مسائل مختلف مربوط به سندروم آسپرگر از جمله علل، علائم و روش های درمانی صحبت کردیم. شما می توانید در صورت نیاز به دریافت اطلاعات بیشتر و یا درخواست وقت مشاوره کودک، مشاوره روانشناسی و یا هر نوع مشاوره‌ی دیگری با مشاوران کارآزموده‌ی مشاورمود، با شماره تماس و یا ایمیل زیر قسمت تماس با ما ، تماس بگیرید.

برای امتیاز به این نوشته کلیک کنید!
[کل: ۱ میانگین: ۵]
با دوستان خود به اشتراک بگذارین
مشاوران
جدیدترین مقالات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست